جستجو -مجموعه ها
جستجو - تماس ها
جستجو - محتوا
جستجو - دانلودها- فیلم و صوت
Search - K2
plg_search_newsfeeds
Search SEO Glossary
جستجو - برچسب ها
جستجو - وب لینک ها
نویسنده مقاله: علی خیاط، محمد علی مهدوی راد
منتشر شده در: علوم حدیث
رتبه مقاله: علمی-پژوهشی
سال،شماره: سال هفدهم، تابستان 1391، شماره 64، (21 صفحه - از 90 تا 110)

چکیده:
نیایش‏‏های معصومان فصلی فربه از فرهنگ زندگی ایشان است. از آنجا که پیوند اهل‌بیت (ع) با قرآن جاودانه است، بی‌گمان، قرآن - بیش از هر منبعی- خاستگاه اندیشه‏‏ها ‏‏و رفتارشان در هر بخش از سیره گفتاری و رفتاری، از جمله «‏‏دعا»‏‏ است. دعا، میراثی گران‌سنگ و ذخیره‌ای ارجمند از آموزهای بنیادین دینی است، که با بهره‌گیری از قرآن فراز آمده است و آینه وار، اندیشه‏‏های قرآنی آنان را بازتاب می‌دهد و با زبانی خاص که در آن مخاطب خداست، بسیاری از معارف قرآن را باز می‌گوید. اثبات این مدعا، نیازمند کاویدن گونه‏‏های این تجلی و انگیزه‌ای این وام‌گیری است. مقاله پیش روی با مقدماتی چند، گونه‌ای از این تجلیات را در حد وسع بر می‌ترسد تا خواننده محترم را با انگیزه‏‏ها ‏‏و برکات این وام‌گیری تا حدودی آشنا سازد.


کلیدواژه‌ها:
اقتباس، ادعیه مأثور، قرآن در ادعیه، صنایع ادبی

pdf دانلود مقاله اقتباس؛ گونه از تجلی قرآن در نیایش معصومان (ع) (1.71 MB)