w w w . a h l e b a i t p e d i a .com
دانشنامه اهل بیت
حدیث
نویسنده مقاله: علیرضا واسعی
منتشر شده در: مطالعات تاریخ اسلام
رتبه مقاله: علمی-پژوهشی
سال،شماره: بهار 1399/ شماره 44

چکیده

نقش‌آفرینی‌امام‌حسن(ع)به‌عنوان‌یکی‌از‌خلفای‌اسلامی‌و‌نیز‌امام‌بلامنازع‌شیعی،از منظرهای‌گوناگونی‌قابل‌تبیین‌است،‌‌بویژه‌پرچالش‌ترین اقدام‌ ایشان، یعنی صلح با معاویه که برابر آن، امام خلافت مشروع و قانونی خویش را بناگزیر طی پیمانی به رقیب خود وانهاد. ریشه یابی و ارزیابی این اقدام،‌ از زاویه های علت جویانه،از سوی نویسندگان و محققان زیادی دنبال شد،‌اما تاکنون با نگاه تمدن اندیشانه به آن نظر نشده است. بی گمان امامان(ع)که در دوره های مختلف به انجام مأموریت می پرداختند،‌‌ هدف و مقصد یگانه ای داشتند، اما تحقق آن، سازکارهای متناسب با زمان، مکان،‌ مخاطبان و اقتضائات سخت افزاری و نرم افزاری خود را طلب می کرد، از این رو کنش گری های به ظاهر ناهمگنی از خود نشان می دادند. در این میان،امام حسن(ع)گویی زندگی متمایزی داشته‌اند.ایشان با کناره گیری از خلافت،عملا حاکمیت رقیب را پذیرا شد.این که به راستی چه مسأله ای موجب اتخاذ چنین تصمیمی گردیدوعلت غایی نرمش وی چه بود، پرسش کانونی این پژوهش است. مقاله با روش تحلیل محتوا و رویکرد تاریخی، بااین فرضیه پیش می رود که در تصمیم‌امام،‌دو‌اصل‌تمدنی‌امنیت‌وهمگرایی اجتماعی‌، به عنوان دو راهبرد اصلی نقش بنیادی داشته است.

واژه‌های کلیدی: امام حسن، ‌راهبرد امنیت، ‌راهبردهمگرایی، ‌تمدن اندیشی، ‌واگذاری خلافت

 

pdf دانلود مقاله صلح امام حسن (ع) ‌در سنجه تمدن اندیشی؛‌ امنیت و همگرایی اجتماعی (334 KB)

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید

مطالب مرتبط